These are the voyages...

Door Bjornski op zaterdag 30 mei 2015 13:37 - Reacties (18)
Categorie: -, Views: 3.018

Intro

Nee, dit wordt geen blog over Star Trek, maar wel over ontdekkingsreizen. Sinds het voorjaar van 2013 ben ik in het gelukkige bezit van een vliegbrevet. Via dit blog zal ik een poging doen iets te vertellen over hoe ik mijn brevet heb gehaald en welke keuzes en strubbelingen daaraan vooraf gingen. In deze post vindt je vooral een overzicht van mijn eerste vliegende stapjes.

Daarnaast vind ik het erg leuk om vliegend, meerdaagse tochten te doen. Voor dit jaar staat Noorwegen op de planning. De afgelopen jaren ben ik al naar de UK, Frankrijk en Guernsey, Denemarken en Duitsland geweest. In dit blog zal ik een poging doen iets te vertellen over de avonturen die we beleefd hebben in die tochten.

spa-para
Paradropping op vliegveld Spa La Sauvenière.
Dat ging die dag niet helemaal volgens plan; helaas is het niet gelukt om de arme ziel die we in de bomen zagen verdwijnen op de foto te zetten.

Wie, Wat en Waar?

Al vanaf dat ik een heel klein mannetje was, was het mijn droom om zelf te kunnen vliegen. Toen ik 15 jaar oud was, heb ik een proefles van een half uurtje cadeau gekregen, op vliegveld Teuge. Die vlucht heeft, ondanks dat we nog geen half uur gevlogen hebben, een onvergetelijke indruk achter gelaten. Pas 15 jaar later werd het voor mij (financieel) haalbaar om na te gaan denken over het halen van een vliegbrevet.

Voordat ik daadwerkelijk weer in een cockpit kon gaan zitten, was er wat vooronderzoek nodig. Waar kun je leren vliegen? Welke papieren heb je nodig? Wat kost dat?

Het internet bood veel antwoorden. Het Airwork forum (Nederlands) en ook PPRUNE (Brits) boden veel informatie. Nog voor het versturen van de eerste mailtjes en het doen van de eerste telefoontjes, wist ik welk brevet ik wilde halen (Nederlands / Europees PPL brevet met een SEP class-rating)

Al snel werd duidelijk dat in Nederland de kosten voor je opleiding zeer hoog zijn. Vliegen is in bijna alle landen van de wereld goedkoper dan hier.
In de VS is het zeer voordelig vliegen. Het is al snel goedkoper om je brevet bij een Europese school in de VS te halen. Zelfs met de kosten van het vliegticket en een week of 4 à 5 verblijf, kom je goedkoper uit dan vliegen in Nederland. Maar, de theorieopleiding doe je dan in Nederland of Engeland (afhankelijk van de gekozen school) en het is niet handig om zonder enige ervaring in sneltreinvaart de praktijkopleiding in het buitenland te doen.

In Nederland geldt; als je niet van plan bent om in de grote luchtvaart te gaan vliegen, dan heb je niets te zoeken bij een (commerciële) vliegschool. Vliegscholen zullen er alles aan doen om aspirant privévliegers binnen te halen, maar de kosten zijn veel hoger dan bij een vliegclub. Vrijwel elke vliegclub leidt ook privépiloten op. De instructeurs hanteren er lagere tarieven en er wordt geen winst gemaakt op de verhuur van vliegtuigen.

Met deze informatie op zak was het plan geboren; ik zou in Nederland, bij een vliegclub een aantal uurtjes vliegles nemen, mijn theorieopleiding doen en mijn medische keuring regelen. In Maart 2013 zouden mijn vrouw en ik vertrekken naar de VS voor een lange vakantie. Aansluitend aan die vakantie zou ik daar in een week of 4 mijn brevet halen.
(Als er interesse is, zal ik in een volgend blog iets meer schrijven over de verschillende brevetten, de inhoud van de vliegopleiding en de medische keuringen)

Vanuit mijn woonplaats zijn twee vliegvelden goed bereikbaar; Zestienhoven Rotterdam The Hague Airport en Seppe Breda International Airport.

http://static.tweakers.net/ext/f/u00kX54ZNcXrpe7gMkQzsnDR/full.png Rotterdam heeft de grootste vliegclub van Nederland. Het massale karakter van Vliegclub Rotterdam sprak me niet zo aan. Met 3 vliegtuigen en bijna 200 leden is Vliegclub Seppe nog steeds geen klein clubje, maar de gezelligheid en persoonlijke aandacht daar spraken me erg aan. Op mijn verjaardag in 2012 zat ik weer in de cockpit voor een proefles, 15 jaar na het moment dat ik was geïnfecteerd met het vliegersvirus.

Direct daarna heb ik me ingeschreven voor de mini-cursus.

Niet in de VS...

Tijdens mijn opleiding bleek dat ik wel wat talent had. Bovendien vond ik het vliegen veel te leuk. Nog bijna een jaar (bijna) niet vliegen vond ik geen plezant idee. Al snel had ik bedacht om in Nederland door te lessen tot aan mijn "first-solo" (het moment dat je voor het eerst mag vliegen zonder instructeur ernaast, +/- halverwege je opleiding).

Dat moment van die first-solo kwam echter een half jaar te vroeg... Na een uur of 25 lessen, ergens in November van 2012, werd er in de bar van Vliegclub Seppe geproost na een geslaagde solo van deze kale gast.

Ik wilde natuurlijk niet nog een half jaar op mijn handen gaan zitten. Ik was serieus verslaafd en nu moest en zou ik het halen ook. Begin maart 2013 mocht ik mij, na een lastig praktijkexamen, de trotse bezitter noemen van dat fel begeerde roze papiertje.

Vliegtuigen

http://static.tweakers.net/ext/f/xJ3exvU0xKORf4yPXMrYvzC2/full.png
Tijdens mijn opleiding vloog ik vooral veel op de PH-VSQ en soms ook de PH-NCD. Dit zijn beiden vliegtuigen van het type Robin DR400/135CDI Ecoflyer.

http://static.tweakers.net/ext/f/L8SQCQcqQ9zuvgJ1leleIWfF/medium.png

Op Hawaii heb ik gevlogen met de N5692J, een Cessna 182P.

Tegenwoordig vlieg ik ook veel met de D-EYAE, een Diamond Katana DA20.

Stats en FAQ...

  • Aantal uren gevlogen tot aan examen: +/- 51 uur, waarvan 5 uur mini-cursus, 39 uur normale lessen, 5 uur examentraining en 2 uur check-out op de Katana
  • Maarreuh, kost dat dan nie kei heul veul geld?
    Ja best wel. Het halen van mijn brevet, inclusief medische keuring, boeken, kaarten, theorielessen, theorie-examens, radiotelefonielessen en examen, LPE en praktijkexamen heeft me +/- ¤14000 gekost.
    Na het halen van je brevet kun je vliegen vanaf een euro of 60 à 70 per uur, afhankelijk van het soort vliegtuig. Elk tweede jaar minimaal 12 uur vliegen, waarvan één met een instructeur. Het is echter bijna niet te doen om met zo weinig uren, "current" te blijven, in de praktijk vlieg je minimaal een uur of 15 per jaar (dus ruim een uur per maand). De afgelopen twee jaar heb ik +/- 45 uur per jaar gevlogen. Daarmee is het helaas zeker geen goedkope hobby, al ken ik een aantal mensen die het met ogenschijnlijk beter betaalbare hobby's toch een heel stuk bonter maken dan ik doe.
  • Op welke toestellen mag je nou vliegen? Ruwweg, alle eenmotorige vliegtuigen die een zuigermotorhebben en die lichter zijn dan +/- 3000Kg. Voor andere vliegtuigen moet ik een aparte class- of typerating halen.
  • Mag je daarmee overal ter wereld vliegen? In principe wel, mits het vliegtuig in Europa is geregistreerd. Daarnaast kan ik met een puur administratieve handeling een gelijkstelling aanvragen in de VS. Daarmee mag ik ook, zonder instructeur ernaast, op alle N-geregistreerde (=Amerikaanse) kisten vliegen. Vliegtuigen op het N-register vindt je bijna overal in de wereld. Vliegtuigen met een Europese registratie vindt je vooral in Europa, maar bijvoorbeeld ook op Tahiti en diverse andere (voormalige) kolonies of plekken waar veel Europeanen zijn.
  • Hoe hard gaat zo'n ding? Kruissnelheid van de Robins is 105 knopen, wat overeenkomt met ruim 195 Km/h (Of in een ander perspectief: het kost een uurtje om van Breda naar Texel te vliegen).
    De Cessna die ik in de VS vloog kruist met 140 knopen / 260 Km/h.

Tot slot

Dit is mijn eerste blog. Heb je opbouwende tips of opmerkingen, laat het weten!
Heb je vragen, stel ze hieronder.